نامه نگاری های اخیر، توبه یا مصلحت شخصی؟!


درایام بعداز حوادث تاسف بار روز عاشورا ، برخی ازچهره های شاخص اصلاح طلب ازجمله محمد خاتمی و محتشمی پور که اتفاقا از سردمداران اتهام تقلب به نظام اسلامی بودند، باارسال نامه های جداگانه ای به مقام معظم رهبری از حوادث پیش آمده بعداز انتخابات به رهبری این جریان سیاسی توبه و به دلیل ابراز انزجار دیرهنگام (بخوانبد بعد از تمام شدن فتنه) عذرخواهی نمودند.
لازم به ذکر است محمد خاتمی طبق معمول (مثل قضیه ملاقات با سوروس صهیونیست) ابتدا ماجرا را تکذیب نمود که پس ازافشاگری روزنامه های همفکر مجبور به سکوت شد.
بخش هائی از نامه خاتمی به رهبری:
محمد خاتمی با تاکید بر وفاداری به انقلاب و ولایت فقیه از افراطی گری های فرقه سبز و برخی سران و فعالان اصلاح طلب، اعلام برائت کرده است.
آقای خاتمی همچنین نوشته است که من از همان ابتدا به دوستان تاکید کردم که این راه اشتباه است اما آنان به سخن من گوش نکردند.
هم چنین گفته است(نقل به مضمون) من به موسوی و کروبی گفتم این رویه اشتباه است و هم چنین اخیرا دریکی از اجتماعات گفته حالا عده ای بیان بیرون و غلط اضافه بکنن و شعارهای ساختارشکنانه بدهند این نباید جریان بشود.
بخش هائی از نامه محتشمی پور به رهبری:
آقای محتشمی پور که از طراحان "ادعای تقلب" در انتخابات بوده، در این نامه همه ادعاهایش را پس گرفته و گفته که نیت بدی نداشته است!
او با انتقاد از برخی رفتارهای افراطی سران اصلاح طلب، عنوان کرده که هرگز با آشوب های پس از انتخابات، هتک آبروی نظام و خسارت به مردم موافق نبوده است.
این حامی آقای موسوی، همچنین با اعلام مخالفت خود با شعارها و رفتارهای ساختارشکنانه فرقه سبز، از سکوت رضایت آمیز خود در این باره ابراز پشیمانی کرده است.
باتوجه به این نامه نگاری ها 2نظریه کلی به ذهن میرسد:
1- نیت واقعی نویسندگان نامه ها واقعا توبه و جبران گذشته است.
که این نظریه باتوجه به رفتار دوران اغتشاشات این نویسندگان و نظرات منافقانه آنان از جمله پیشنهاد رفراندوم درزمان اغتشاشات بعید به نظرمیرسد.
2- نیت و قصد واقعی نویسندگان تنها فرار از افکار عمومی و حفظ بقای سیاسی بوده.
که این نظریه با توجه به سابقه این جنابان و شرایط جا گرفته در آن دور از ذهن نیست.








كه درد ما درد دين است ... درد بي دردي