ادامه :
معترضين كه اولين افراد شيعه و پايه گذاران اين طريقه بودند ، جمعي از صحابه كرام رسول الله (ص) و از مسلمين دوره اول و از ياران اميرالمومين علي (ع) بودند كه در ملازمت پيغمبر اسلام و اتباع كتاب سنت و از پيروي از سيرت نبي اكرم و فداكاري و مجاهده در راه دعوت ديني ، كمترين مخالفتي به خرج نداده ، و هيچ گونه فروگذاري نكرده بودند ؛ و در تمام بعثت در صف مسلمين و جزو جمع آنها بودند با اين اعتراض و انتقاد نمي خواستند هدف ديگري جايگزين اين آيين نوبنياد نمايند .
آنها غرضشان از اين اين انتقاد ، دفاع از يك رشته نصوص مسلمه اي بود كه موجب آنها ، ولايت عموم مسلمين به دست امير المومنين علي (ع ) سپرده شده بود . نصوصي كه به موجب آنها اهل بيت پيغمبر ، پيشوايان دين و مرجع جميع شئون علمي و عملي اسلام معرفي شده بودند و همين نصوص ، هم اكنون نيز به نحو تواتر در دست فريقين اهل سنت و شيعه موجود است.
شيعه حس مي كرد كه پايمال كردن نص صريح ولايت و چسبيدن به مسئله « صلاح مسلمين » از يك عقيده مخصوص شكل مي گيرد ( اگر چه اكثريت به آن عقيده تظاهر نمي كردند و شايد هم بسياري نمي فهميدند )و آن اين است كه احكام و قوانين ثابته اسلام به نص قرآن قابل نسخ نيست تابع مصالحي است كه با اختلاف شرايط و عوامل ،اختلاف پيدا مي كند.
شيعه فكر ميكرد كه اگر اين عقيده آزادانه در مغز مسلمين براي خود جاي باز كند و اين در به روي اسلام باز شود :
اولاً : ولايت و حكومت اسلامي به دست اشخاصي خواهد افتاد كه هيچ گونه مصونيت خدايي نداشته باشند و در نتيجه محيط صد در صد آزاد اسلامي تبديل به يك محيط فاسد بي بند و باري خواهد شد كه روح تقوا و آزادي اسلامي را از دست داده و عالم اسلامي در تحت شكنجه حكومت هاي استبدادي و رژيم كسرايي و قيصري ، همه سرمايه آزادي ديني خود را از دست داده ، به همان جاهليت شوم عربي برگشته و بالاخره از اسلام جز نامي نخواهد ماند.
ثانياً : پيشرفت اين وضع براي اين كه موانع از پيش پاي خود بردارد ، طبعاً در خانه اهل بيت پيغمبر را بسته و نقش اينها را در دل مردم ، بلكه از صفحه وجود و هستي محو خواهد كرد ، و در نتيجه اصول و معارف اسلامي و همچنين قوانين و احكام ديني كه از وحي الهي سرچسمه گرفته اند - و اهل بيت نگهبان و نگهدار آنها مي باشند - بي سرپرست مانده و از نشو و نما افتاده و تدريجاً تغيير ماهيت خواهند داد.
چيزي كه مي توان گفت ،بيشتر از هرچيزي در اين جريان شيعه را نگران و متوحش مي گرد ، اين بود كه مي ديدند عده اي از اشخاصي كه مورد سوء ظن بوده و سابقه خوشي در اسلام نداشتند ، بيشتر از همه سنگ خيرخواهي اسلام و مسلمين را به سينه مي زنند !
علاوه بر اين ، جمعيت منافقين ، كه تدريجاً در اسلام نشو و نماپيدا كرده و در اواخر عهد نبي اكرم عده قابل توجهي شده بودند و در طول زمان بعثت از هيچ گونه دسيسه بازي و كارشكني و سوء قصد به نبي اكرم (ص) فروگذاري نمي كردند و شمار بسيار زيادي از آنها در مدينه و در ميان صحابه و خواص رسول بودند ، با درگذشت پيغمبر (ص) و انعقاد خلافت انتخابي و بيرون آمدن آن از انحصار اهل بيت ، يك مرتبه همه سر و صداهاي منافقين خوابيده و همه كارشكني هاي داخلي پايان پذيرفته و نارضايت هاي آنان تبديل به رضايت گرديده و به عنوان « كل من رأي النبي و روي عنه » همگي داخل جرگه اصحاب و مشمول روايت : اصحابنا كالنجوم » شدند.
ادامه اين مطلب انشاءالله به زودي
متأسفانه به دليل نقصي كه در بلاگفا پيش اومد برخي از پيوندهامون حدف شد از دوستان خواهش مي كنيم نسبت به معرفي دوباره وبلاگ خودشون و بازسازي قسمت پيوندها ما رو ياري كنند
• پست الکترونیک
